Prawa Clarke'a/Arthur C. Clarke Laws

W swojej książce Profiles of the Future Clarke zamieścił słynne trzy Prawa:

Pierwsze Prawo Clarke'a:

"Kiedy wybitny lecz podstarzały naukowiec twierdzi, że coś jest możliwe, prawie na pewno ma rację. Kiedy twierdzi, że coś jest niemożliwe, najprawdopodobniej się myli."

("When a distinguished but elderly scientist states that something is possible he is almost certainly right. When he states that something is impossible, he is very probably wrong.")

Clarke zdefiniował przy tym przymiotnik "podstarzały" w następujący sposób:

"W fizyce, matematyce i astronautyce oznacza to kogoś po trzydziestce; w innych dyscyplinach uwiąd starczy następuje czasem około czterdziestki. Istnieją oczywiście chwalebne wyjątki, ale jak każdy absolwent wyższej uczelni wie, naukowcy po pięćdziesiątce nadają się tylko do zebrań zarządu i za wszelką cenę powinno się ich trzymać z dala od laboratoriów."

Drugie Prawo Clarke'a:

"Jedynym sposobem poznania granic tego, co możliwe, jest podjęcie próby ich przekroczenia i wejście w to, co niemożliwe."

("The only way of discovering the limits of the possible is to venture a little way past them into the impossible.")

Trzecie Prawo Clarke'a:

"Każda wystarczająco zaawansowana technologia jest nieodróżnialna od magii."

("Any sufficiently advanced technology is indistinguishable from magic.")

I choć Clarke napisał potem: "Skoro trzy prawa wystarczyły obu Izaakom - Newtonowi i Asimovowi - postanowiłem na nich poprzestać", to jednak z właściwym sobie dowcipem wymyślił (przy okazji wydarzeń opisanych w The Odyssey File) jeszcze jedno prawo:

Sześćdziesiąte dziewiąte prawo Clarke'a:

"Lektura podręczników obsługi komputera w sytuacji, gdy nie posiada się hardware'u jest tak samo frustrująca, jak lektura leksykonów erotycznych w sytuacji, gdy nie posiada się software'u."

("Reading computer manuals without the hardware is as frustrating as reading sex manuals without the software.")

---